Saltar ao contido

Patricia Arias Chachero

Patricia Arias Chachero
Facultade de Filosofía, aula 1
7 de Xullo de 2026
|
12:00

Patricia Arias Chachero (Ponferrada, 1972) é catedrática de ensino medio na especialidade de Lingua Galega e Literatura. Actualmente exerce a docencia no IES A Pontepedriña de Santiago de Compostela. Leva máis de 25 anos vinculada á Fundación Otero Pedrayo, entidade da que actualmente é secretaria. Forma parte do Consello de Redacción de Andaina de Mulleres, a revista feminista máis antiga de Galicia, e, desde 2018, do Consello de Administración da Editorial Galaxia.

Ten colaborado nalgunhas das principais publicacións de Galicia como Tempos Novos, Grial, Sermos Galiza ou a Revista Galega de Educación.

Ramón Otero Pedrayo (Ourense, 1888-1976), unha figura clave da cultura galega

A aldea de Trasalba, a 15 quilómetros de Ourense, convértese nun lugar clave para comprender a vida e a obra de Ramón Otero Pedrayo (Ourense, 1888-1976), unha das figuras claves da literatura galega. A presente intervención pretende contextualizar a traxectoria vital, política e literaria do escritor deténdose naqueles aspectos concretos que permiten que cando o grupo visite a aldea e a casa familiar do escritor comprobe insitu a pertinencia do espazo.

Manuel Lucas e Alejandro Gándara

Manuel Lucas e Alejandro Gándara
Facultade de Filosofía, aula 1
9 de Xullo de 2026
|
12:00

Alejandro Gándara Porteiro. Baio, 1993.

Graduado en Xornalismo pola USC e Máster en Produción Executiva Audiovisual (MPXA) pola UDC.

Comecei no audiovisual vinculado a proxectos de corte xornalístico e cultural, e co paso dos anos funme achegando ao cinema documental, con especial interese en temas como a transmisión de memoria, a identidade e a relación das persoas co territorio, que abordo desde o traballo con arquivos audiovisuais.

Producín e codirixín a longametraxe Dorothé na Vila, que segue os pasos da etnomusicóloga suíza Dorothé Schubarth. Tamén codirixín a serie documental de TV Galicia de 20 a 20, sobre as expedicións galegas da fotógrafa Ruth Matilda Anderson. En 2025 estreei a longametraxe documental 360 Curvas, realizada xunto con Ariadna Silva, sobre os conflitos sociais acontecidos a comezos dos anos 90 na Fonsagrada.

Os meus traballos participaron en festivais de toda a Península Ibérica, coma o Festival Internacional de Cine de Xixón, Alcances, Family Film Project, a Mostra Internacional de Cinema Etnográfico (Mice), Cineuropa, Novos Cinemas ou Playdoc.

Desde 2024 son o coordinador dos Premios Fouciño, festival de curtametraxes celebrado en Baio, que busca promover o cinema nos centros educa􀀁vos e darlles un impulso aos novos talentos.

Ademais de producir e dirixir os meus propios proxectos, ao longo dos anos traballei na produción e desenvolvemento de formatos de non ficción, redactando e presentando memorias para subvencións e realizando edición de vídeo.

Manuel Lucas Mariño. Compostela, 1997.

Cineasta, músico e docente vinculado ao ámbito audiovisual. A miña carreira desenvólvese entre a creación documental e a música tradicional, combinando distintas disciplinas cunha forte atención á estética e á sensibilidade visual.

Interésame explorar historias esquecidas, a memoria e as inxustizas sociais, así como a relación entre imaxe, son e territorio. Busco que cada proxecto teña unha identidade visual propia, na que as imaxes e a música se conecten de forma auténtica e orgánica.

Nos últimos anos estiven centrado na produción e composición de proxectos musicais de De Ninghures, participando nos discos Aquí (2022) e Feira (2025), este último recoñecido co Premio Martín Códax da Música na categoría folk. Nestes traballos asumín labores de produción, composición e dirección audiovisual.

No ámbito cinematográfico fun director de fotogratia, coprodutor e compositor da banda sonora da longametraxe documental 360 Curvas, realizada xunto con Alejandro Gándara e Ariadna Silva.

Tamén dirixín a curtametraxe documental Carracedo, seleccionada en festivais como o Festival de Cans e o Tehran International Short Film Festival, e os proxectos audiovisuais Na casa deles e Na casa delas, impulsados pola Vicepresidencia da Deputación de Lugo.

Actualmente son docente substituto na Facultade de Comunicación de Pontevedra, dentro do Departamento de Comunicación Audiovisual e Publicidade, onde imparto a materia de Posprodución.

A miña práctica creativa móvese entre o cinema e a música, entendendo ambos os dous ámbitos como espazos complementarios para construír relatos sobre a memoria, a identidade e o mundo contemporáneo.

O caso de 360 curvas. Unha achega crítica á representación do rural galego no audiovisual

O rural galego adoita aparecer no audiovisual e nos medios de comunicación a través dunha serie de imaxes recorrentes: a paisaxe idílica, a tradición, o folclore, o misticismo, a nostalxia e os tópicos humorísticos. Pero tamén a través doutros estereotipos menos visibles: a idea de que a poboación rural é necesariamente conservadora, resistente ao cambio, pouco reivindicativa ou allea aos debates contemporáneos.

Nesta conferencia, os cineastas Alejandro Gándara Porteiro e Manuel Lucas Mariño reflexionarán sobre como estas representacións condicionan a percepción social do rural. Partindo da experiencia do proxecto documental 360 Curvas, abordarán o proceso de construción dunha ollada sobre o territorio que supere a presentación do rural como un espazo homoxéneo, inmóbil e alleo aos conflitos sociais e políticos.

A través de exemplos prácticos e da análise de distintos discursos audiovisuais, a conferencia propoñerá unha reflexión sobre a necesidade de construír relatos máis complexos e honestos, capaces de mostrar a diversidade, as contradicións e a capacidade de organización e transformación que existen no rural galego contemporáneo.

Marilar Aleixandre

Marilar Aleixandre
Facultade de Filosofía, aula 1
14 de Xullo de 2026
|
12:00

Marilar Aleixandre (María Pilar Jiménez Aleixandre, Madrid, 1947) ten unha identidade escindida –ambas feministas– entre literatura, e bioloxía e a investigación sobre argumentación e pensamento crítico como catedrática de Didáctica das Ciencias na USC. Publicou poesía, Mudanzas e outros velenos, narrativa xuvenil, A expedición do Pacífico, A cabeza de Medusa, e narrativa, Lobos nas illas, Teoría do caos. En 2022 acadou o Premio Nacional de Narrativa pola novela As malas mulleres; En 2025 publica As bocas cosidas, sobre un seu tío guerrilleiro. En canto a ensaio e biografías, é autora de Castelao segundo Rañolas, de Movendo os marcos do patriarcado: O pensamento feminista de Emilia Pardo Bazán con María López Sández, e con Emma Pedreira de Juana de Vega: a muller que desafiou o seu tempo. En 2017 ingresou na Real Academia Galega co discurso Voces termando da paisaxe galega. En 2024 foi galardoada co Premio Luís Porteiro Garea polo seu compromiso coa lingua galega no ensino das ciencias.

Begoña Caamaño: a reescritura feminista dos mitos

Begoña Caamaño olla o mundo a través das lentes violeta do feminismo. Grazas a elas as escritoras feministas, que non temos outra forma de mirar, vemos o que para moitos é invisible. Analízase a reescritura feminista dos mitos nas dúas novelas Morgana en Esmelle e Circe ou o pracer do azul. En Morgana en Esmelle Caamaño desestabiliza os mitos artúricos en tres eixes: 1) sitúa a Morgana e Viviana no centro do relato, como defensoras do acceso ao coñecemento; 2) establece relacións de complicidade entre Morgana e Xenebra; 3) desartella a preeminencia de Britania, á que Merlín se entregou. En Circe ou o pracer do azul o mito desescrito é a Odisea, Caamaño lévao a cabo zurcindo con fío violeta linguas cortadas, sexa física ou simbolicamente.

Afonso Vázquez Monxardín

Afonso Vázquez Monxardín
Facultade de Filosofía, aula 1
16 de Xullo de 2026
|
12:00

Afonso Vázquez Monxardín Fernández (Ourense 1960), móvese entre o mundo da historia (estudou na USC as especialidades de Prehistoria e Arqueoloxía, Xeografía e Historia de Galicia e Arquivística e Biblioteconomía, e é membro do Grupo Marcelo Macía de colaboradores do Museo Arqueolóxico de Ourense), e o mundo da lingua e literatura galega, onde desenvolveu a súa carreira profesional como Catedrático da materia no Ensino Medio, ao tempo que impartiu cursos en centros galegos e cursos de extensión universitaria en Arxentina, Chile e Brasil, coñecendo ben aquelas colectividades hai uns 40 anos.

Comprometido co activismo cultural participou no impulso ao Clube Alexandre Bóveda de Ourene nos anos noventa e á posta en marcha do Arquivo Sonoro de Galicia e do Arquivo da Emigración no seo do Consello da Cultura Galega. Colaborador en prensa pasou por varias cabeceiras (La Voz de Galicia, O Correo Galego, Galicia hoxe…) e desde hai vinte anos colabora todas as semanas en La Región de Ourense. Levou os premios de xornalismo Aurelio Carracedo da Deputación de Ourense (2009), Carlos Casares do Concello de Xinzo (2017) e Bernardo Cachamuíña, da Subdelegación de Defensa de Ourense (2024). Publicou numerosos artigos en revistas sobre temas culturais, e editou algúns libriños sobre personaxes como Afonso X, Xoaquín Lorenzo, Otero Pedrayo, Silvio Santiago, etc. Comisariou algunhas exposicións como a de “Galicia de Nós a nós” (2020) -xunto con Ana Acuña- a adaptación ourensá da de Afonso X e Galicia do Consello da Cultura Galega (2021), ou a da Historia do Rexemento Zamora 8 e a historia militar en Ourense (2024).

Comprometido coa memoria de Valentín Lamas Carvajal, recuperou unha das súas primeiras obras “El Cancionero del Miño”, que prologou e editou en facsímile en 2022 na Deputación de Ourense; elaborou a entrada “Valentín Lamas Carvajal, o cuarto pé do rexurdimento” para a web Álbum de Galicia do CCG e promoveu o roteiro de homenaxe no 150 aniversario da saída á rúa d’O Tio Marcos da Portela do 6 de febreiro, pola cidade de Ourense. É membro correspondente da Real Academia Galega desde 2018.

Valentín Lamas Carvajal e o éxito da prensa popular en galego no Rexurdimento

Na charla, apoiándose en diapositivas e textos, farase unha reivindicación do papel de Valentín Lamas Carvajal no éxito e mantemento do Rexurdimento a través do seu labor tanto como literato de creación como como xornalista impulsor de varios medios, cultos -como o Heraldo Gallego- e populares como “O Tío Marcos da Portela. E farase unha reflexión sobre a construción do canon e como certos temas persoais poden escurecer figuras como a de Valentín.